به گزارش سایت خبری تحلیلی یاسوج ۴۹ کمال یزدانپناه فعال اجتماعی طی یادداشتی در خصوص تقاطع غیرهمسطح مهریان پروژه‌ای که در دوره نمایندگی دکتر بهرامی نماینده مردم شریف بویراحمد، دنا و مارگون در مجلس شورای اسلامی جان تازه ای گرفت چنین آورده است؛ 

سؤال اینجاست؛ مسئول این ۱۵ سال تأخیر چه کسانی هستند؟ آیا منصفانه است پروژه‌ای که سال‌ها قبل آغاز شده را به نام نماینده فعلی بنویسند، اما از احیای آن، تأمین اعتبار، فعال شدن کارگاه و شتاب گرفتن عملیات اجرایی سخنی نگویند؟

واقعیت این است که امروز با پیگیری‌های مستمر دکتر بهرامی، این پروژه به مسیر راهبردی اتصال یاسوج به آزادراه متصل شده، عملیات اجرایی آن با جدیت ادامه دارد.

برخی ادعا کردند این پروژه ۱۵ ساله است!

بله، کاملا درست است ؛ پروژه‌ای که نزدیک به ۱۵ سال، حاصلش فقط یک «فلکه زیرسیگاری» بود و به نماد رکود و سوژه تمسخر مردم تبدیل شد، چون هیچ‌کس از ظرفیت آن برای اتصال یاسوج به  آزادراه استفاده نکرد.

اما در مرداد ۱۴۰۳، هم‌زمان با آغاز فعالیت رسمی محمد بهرامی نماینده مردم شریف بویراحمد دنا و مارگون در مجلس شورای اسلامی ، در نشستی با معاون وزیر راه و مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور، موضوع اتصال یاسوج به آزادراه به‌صورت رسمی شروع شد و دستور انجام مطالعات و طراحی مسیر صادر شد.

پس از انجام مطالعات، طی شدن مراحل قانونی و تأمین اعتبار، این پروژه در بودجه کشور قرار گرفت. در سال ۱۴۰۴ نیز مناقصه برگزار شد، و یکی از شرکت‌های زیرمجموعه وزارت دفاع به‌عنوان پیمانکار انتخاب شد و عملیات اجرایی پروژه رسماً آغاز گردید.

نکته‌ای که برخی عامدانه نادیده می‌گیرند این است که امروز دو پروژه مجزا اما مکمل و به‌صورت هم‌زمان در حال اجراست؛ نخست، پروژه اتصال یاسوج به آزادراه و دوم، پروژه تقاطع غیرهمسطح مهریان که همان محل معروف  «فلکه زیرسیگاری» سابق است. این دو پروژه اگر چه مستقل هستند، اما در امتداد یکدیگر قرار گرفته‌اند و تکمیل هر دو، نقش مهمی در روان‌سازی ترافیک و تکمیل کریدور ارتباطی منطقه خواهد داشت.

بنابراین، «فلکه زیرسیگاری سابق» متشکل از تقاطع غیرهمسطح مهریان و پروژه اتصال یاسوج به آزادراه، که دو پروژه مستقل هستند که هر یک اهداف جداگانه‌ای دارند، اما به دلیل قرار گرفتن در امتداد یکدیگر، نقش مکمل در تکمیل شبکه ارتباطی منطقه ایفا می‌کنند. امروز هر دو پروژه با پیگیری‌های انجام‌شده، تأمین اعتبار و اجرای هم‌زمان، در مسیر پیشرفت قرار دارند.

تاریخ را تحریف نکنید؛ ۱۵ سال توقف را به حساب گذشته بنویسید و احیای این پروژه‌ها را هم به نام کسانی که برای تحقق آن اقدام کردند.

انتقاد زمانی ارزشمند است که بر پایه انصاف و واقعیت باشد، نه با تحریف تاریخ یا نادیده گرفتن اقدامات انجام‌شده. اگر پروژه‌ای پس از سال‌ها رکود دوباره جان گرفته، کارگاه آن فعال شده و روند اجرا با سرعت ادامه دارد، این واقعیت نیز باید همان‌قدر دیده شود که تأخیرهای گذشته داشته است.

مردم بهترین قاضی هستند؛ آنان تفاوت میان پروژه‌ای را که  فلکه زیر سیگاری بوده با پروژه تقاطع غیرهمسطح درک می کنند و  با پروژه‌ای که امروز با پیگیری، تأمین اعتبار و فعالیت شبانه‌روزی به سمت بهره‌برداری حرکت می‌کند، به‌خوبی تشخیص می‌دهند. قضاوت باید بر اساس عملکرد امروز باشد، نه تیترهای کنایه‌آمیز و فضاسازی رسانه‌ای.