به گزارش سایت خبری تحلیلی یاسوج ۴۹ یکی از مهم‌ترین نشست‌های اداری در هر استانی نشست شورای اشتغال است و البته مهم‌ترین دغدغه مردم در حال حاضر اشتغال جوانان بیکار است.

 بیکاری معضل بزرگی برای جامعه ایجاد کرده و بسیاری از آسیب‌های اجتماعی به واسطه بیکاری در جامعه اتفاق می‌افتد بنابراین مدیران و مسئولان هر استان باید نسبت به جلسه شورای اشتغال اهتمام ویژه داشته باشند.

 اول اینکه مدیران خودشان در جلسه حاضر باشند تا بتوان برای اشتغال تصمیم اساسی گرفت و دیگر اینکه آمارهای مربوط به اشتغال واقعی و غیر تصنعی باشند.

 در نشست شورای اشتغال استان کهگیلویه و بویراحمد برای مثال وقتی که استاندار از حضور یک مدیر در جلسه سوال می‌کند نماینده او که معلوم نیست آیا خبری هم از وضعیت اشتغال اداره مطبوع و اشتغال استان دارد اینگونه جواب می‌دهد که آقای مدیرکل همین الان عازم تهران شد.

 باید از مسئولان استان و از این آقای مدیر سوال کرد آیا جلسه‌ای مهم‌تر از اشتغال در یک استان داریم آیا آقای مدیرکل به احترام جوانان بیکار و پدران و مادران نگران نمی‌توانست دو ساعت سفر خود به تهران را به تاخیر بیندازد تا بتواند در جلسه شورای اشتغال شرکت کند تا با حضور او برای یکی از مهم‌ترین مشکلات و معضلات کنونی استان و کشور تصمیم گیری شود.

 بنابراین معلوم است که چنین مدیرانی دغدغه اشتغال ندارند و اصولاً بیکاری فرزندان مردم برای آنها هیچ اهمیتی ندارد.

 اما در همین جلسه وقتی استاندار از مدیران مختلف سوال می‌کند که آیا اشتغال خود را در سامانه ثبت کرده‌اید هر کدام بهانه‌ای می‌آورند یکی می‌گوید ما دستگاه ملی هستیم و باید با هماهنگی وزارتخانه این کار را انجام دهیم دیگری می‌گوید فقط منتظر امضا کردن صورتجلسه توسط معاون آقای استاندار و حوزه اقتصادی هستیم دیگری بهانه بسته بودن سامانه و ارور زدن آن را می‌دهد و در این بین استاندار هرچه سوال می‌کند که آیا در سامانه ثبت کرده‌اید هر کدام بهانه‌ای می‌آورند تا معلوم شود آقایان اصلا دغدغه اشتغال ندارند.

اما ای کاش چنین جلساتی هرگز در استان برگزار نشود تا مدیران با بهانه جویی وضعیت اشتغال را به سخره نگیرند.

 باور کنیم اگر چنین جلساتی برگزار نشود حرمت اشتغال شکسته نخواهد شد و مدیران بهتر کار خود را انجام خواهند داد.

 مدیر وقتی می‌بیند که در جلسه شورای اشتغال استان با بهانه می‌تواند از زیر کار در برود به یقین می‌رسد که در عمل هم می‌توان اشتغال را پشت گوش انداخت پس چه بهتر که شورای اشتغال نداشته باشیم.