معاون توسعه دانشگاه علوم پزشکی در تشریح تفاوت این پروژه با سایر ساختمان‌های درمانی اظهار کرد: برخی از منتقدان در فضای مجازی طوری درباره این پروژه صحبت می‌کنند که گویی ما در حال ساخت یک درمانگاه ساده هستیم. خیر! ما در حال احداث یک مرکز رادیوتراپی هستیم 

به گزارش سایت خبری تحلیلی یاسوج ۴۹ تنها مرکز استانی در ایران که نامش با فقدان "بیمارستان تخصصی سرطان" گره خورده است. سال‌هاست که زخم سرطان در استان کهگیلویه و بویراحمد، تنها به درد کشنده جسمانی محدود نمی‌شود؛ بلکه آوارگی درمانی، رنج سفر و چادر زدن خانواده‌های مستأصل و بی‌پناه در فضای سبز اطراف بیمارستان‌هایی چون "نمازی شیراز" یا مراکز درمانی تهران، به یک تروما و تراژدی تلخِ اجتماعی برای مردم این دیار تبدیل شده است. دردی که در جلسات بی‌شمار، بارها آه حسرت بر لبان مسئولان و مردم نشاند، اما سال‌ها هیچ گام عملی و مؤثری برای التیام آن برداشته نشد.

پس از سال‌ها انفعال و انتظار فرساینده، سرانجام در دوره مدیریت تیم جدید دانشگاه علوم پزشکی یاسوج (با راهبری پناهی و عسکری)، طلسم این انجماد تاریخی شکسته شد و کلنگ احداث نخستین مرکز رادیوتراپی و بیمارستان سرطان یاسوج به زمین خورد؛ پروژه‌ای که با آغاز عملیات عمرانی خود در ماه‌های اخیر، بارقه‌ای از امید را در کالبد خسته بیماران دمید.

اما درست در روزهایی که ماشین‌آلات سنگین به دل زمین می‌زدند تا مرهمی بر این درد کهنه باشند، سنگ‌اندازی‌ها آغاز شد. در جوامع در حال گذار، همواره جریانی وجود دارد که منافع فردی و رانت خود را در گرو رنج عمومی می‌بیند. ناگهان پیج‌های بی‌هویت، فاقد شناسنامه رسانه‌ای و پنهان‌شده در تاریک‌خانه‌ی فضای مجازی سر برآوردند و با بمباران افکار عمومی، مدعی شدند پروژه‌ای که ۸۰ میلیارد تومان می‌ارزید، با قرارداد ۱۸۰ میلیارد تومانی واگذار شده تا مدیران مابه‌التفاوت آن را به جیب بزنند!

این ادعاهای عوام‌فریبانه در حالی به خورد جامعه داده می‌شود که از منظر مهندسی و فنی، ساخت یک "مرکز رادیوتراپی و پرتو درمانی" با احداث یک زایشگاه یا درمانگاه معمولی زمین تا آسمان تفاوت دارد.

ما با سازه‌ای مواجهیم که قرار است میزبان تشعشعات پرتو درمانی و پزشکی هسته‌ای باشد؛ سازه‌ای که باید حداقل در عمق ۱۰ تا ۱۱ متریِ زمین با دیوارهایی به ضخامت چندین متر بتن نفوذناپذیر (بونکر ایزوله) ساخته شود تا از فاجعه نشت اشعه جلوگیری کند. تقلیل دادن چنین اَبرپروژه‌ی پیچیده‌ای به یک ساختمان‌سازی ساده، تنها از ذهن‌های مغرض و کاسب‌کار برمی‌آید که توسعه‌ی استان را فدای تسویه‌حساب‌های شخصی می‌کنند.

شنیده‌های موثق حاکی از آن بود که ریشه این شب‌نامه‌ها فردی است که با ادعای واگذاری غیرقانونی و «ترک تشریفات»، مدیران را تهدید کرده بود: “یا پروژه را بی‌سروصدا به من می‌دهید، یا برایتان حاشیه می‌سازم!”

برای کالبدشکافی دقیق این ماجرا و پایان دادن به این مسئله پای میز گفت‌وگو با "مجتبی عسکری"، معاون توسعه مدیریت و برنامه‌ریزی دانشگاه علوم پزشکی نشستیم.

یکی از جوان‌ترین مدیران استان که اگرچه بی‌شک نقدهایی به عملکرد او وارد است (چرا که هیچ مدیری در ساختار اجرایی بی‌ایراد نیست)، اما کارنامه او در همین مدت کوتاه با اتمام پروژه‌های برزمین‌مانده‌ای چون زایشگاه دهدشت، ساختمان اورژانس ۱۱۵ و تکمیل دانشکده دندانپزشکی نشان داده که به‌ گفته خود او «بند کفش‌هایم را برای کار محکم‌تر بسته‌ام و ترسی از این حواشی ندارم.»

در ابتدای این گفت‌وگو  با طرح سؤالاتی درباره ماهیت این پروژه‌ مهم، نحوه تأمین اعتبار، روند مناقصه و اطلاع دستگاه‌های نظارتی، خواستار پاسخگویی صریح معاون دانشگاه شد. مجتبی عسکری اظهار کرد: من در جایگاه معاونت توسعه و به نیابت از خانم پناهی، ریاست محترم دانشگاه، اعلام می‌کنم که خود را در برابر تمام نهادها و دستگاه‌های نظارتی پاسخگو می‌دانم و حاضرم ریزبه‌ریز عملکردم را شفاف ارائه دهم.

عسکری در واکنش به حاشیه‌سازی‌های اخیر در فضای مجازی و فشارهای پنهان و آشکار، پرده از یک واقعیت تلخ برداشت و گفت: امروزه برخی در سایت‌ها و پیج‌های مختلف که در استان ما متداول شده، فشار مضاعفی بر دستگاه‌ها وارد می‌کنند تا شاید بتوانند از این فضا “باج‌خواهی” کنند. این فشارها شاید برخی مدیران را بی‌انگیزه کند، اما به صراحت می‌گویم؛ با این اتفاقات ما بند کفش‌هایمان را برای کار سفت‌تر کرده‌ایم.

وی افزود: دلیل اصلی حملات اخیر به ما این است که دوران باج‌خواهی در دانشگاه علوم پزشکی به پایان رسیده است. این تیم مدیریتی به هیچ فرد، گروه و جریانی باج نمی‌دهد، چون ما نیامده‌ایم کاری کنیم که در آن فسادی باشد. اگر کسی در هر پیج و سایتی ادعا می‌کند مستندی دارد، بفرماید آن را به دستگاه‌های نظارتی متعدد استان ارائه دهد. ما هم در پیشگاه قانون حضور می‌یابیم؛ گردن ما در مقابل پاسخگویی به مردم از مو باریک‌تر است.

معاون توسعه مدیریت و منابع دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در ادامه به گستردگی خدمات این نهاد اشاره کرد و توضیح داد: دانشگاه ما یک دستگاه ترکیبی و بسیار گسترده است که آموزش، بهداشت، درمان، پژوهش و رفاهیات را در یک جغرافیای پهناور با بافت خاص عشیره‌ای و قبیله‌ای پوشش می‌دهد. مدیران پیشین برای ساختارسازی زحمت کشیدند، اما امروز ما از “بهمئی” تا “مارگون”، شبکه‌ای از خانه‌های بهداشت، مراکز جامع سلامت و بیمارستان‌ها را ایجاد کرده‌ایم.

وی هدف نهایی این توسعه را اقتصادِ درمان دانست و تأکید کرد: ما دو هدف عمده داریم؛ اول اینکه مردم کهگیلویه و بویراحمد دیگر برای نیازهای درمانی خود به استان‌های همجوار “مهاجرت درمانی” نکنند. دوم اینکه، سبد درآمدی و گردش مالی حوزه سلامت به داخل خود استان برگردد تا دانشگاه از محل همین ظرفیت، به توسعه‌یافتگی پایدار برسد. توسعه با شعار دادن و خواندن چند کتاب مدیریتی محقق نمی‌شود؛ توسعه زمانی رخ می‌دهد که مردم، مسئولان و دستگاه‌های نظارتی دست‌به‌دست هم دهند.

عسکری به گفت‌وگوی اخیر خود با دکتر رضوی (معاونت درمان وزارت بهداشت) اشاره کرد و گفت: در سفر ایشان به استان، صراحتاً عرض کردم که به کار بردن واژه “محروم” برای استان ما دردآور است. ما استانی هستیم که ۲۷ درصد نفت و گاز کشور را تأمین می‌کنیم، بخش اعظم روان‌آب‌های کشور در اختیار ماست و صاحب متراکم‌ترین جنگل‌های بلوط زاگرس هستیم. اما متأسفانه در کنار این همه ثروت، دشت‌های برهوت و فقر خانوادگی را در مناطق مختلف استان می‌بینیم، زیرا تاکنون نتوانسته‌ایم از این ظرفیت‌های عظیم برای توسعه استان استفاده کنیم.

وی ادامه داد: ما اعتقاد داریم فقر ما ریشه در تفکر و نوع نگاهی دارد که آمیخته با حب‌وبغض است و اجازه نمی‌دهد یک دستگاه کارش را انجام دهد. زمانی که تیم جدید به ریاست خانم پناهی مستقر شد، ما با حجم عظیمی از مصائب روبه‌رو بودیم؛ از ورود بی‌ضابطه نیروی انسانی در دوره‌های گذشته گرفته تا ضعیف بودن پایه‌های بودجه عمومی دانشگاه در سازمان برنامه‌وبودجه. وی افزود: عقب‌افتادگی عمیقی در پرداخت “کارانه” کادر درمان داشتیم، اما با همت ریاست دانشگاه و همراهی نمایندگان استان، پلن‌های موفقی اجرا شد و امروز توانسته‌ایم این معوقات را به طرز چشمگیری کاهش دهیم و به سمت ایده‌آل‌های کشوری حرکت کنیم.

معاون توسعه دانشگاه در پاسخ به سوال خبرنگار درباره پروژه رادیوتراپی و مرکز سرطان، اظهار کرد: دلیل اینکه برخی سایت‌ها یک مدیر هم‌استانی را سیبل می‌کنند و مرتباً توپخانه را به سمت او می‌بندند، دقیقاً همین پروژه است.

ماجرا از این قرار است که یک دستگاه “شتاب‌دهنده” (که ارزش ریالی امروز آن بالغ بر ۵۰۰ میلیارد تومان است) از زمان رؤسای قبلی در انبار دانشگاه موجود بود، اما استفاده‌ای از آن نمی‌شد!»

عسکری با هشدار نسبت به خطر از دست رفتن این سرمایه گفت: کار به جایی رسیده بود که وزارتخانه تصمیم داشت اگر ما نمی‌توانیم این دستگاه را راه‌اندازی کنیم، آن را به استان دیگری انتقال دهد. این در حالی است که متأسفانه شاخص بیماری سرطان در استان ما چشمگیر است و این بیماری، اقتصاد خانواده‌های هم‌استانی را می‌بلعد. افزون بر هزینه‌های درمان، هزینه هتلینگ و اقامت در شهرهای همجوار نیز کمر خانواده‌ها را شکسته است.

وی با تشریح روند تأمین اعتبار این پروژه حیاتی افزود: با دستور ویژه ریاست دانشگاه، وارد عمل شدیم و توانستیم مجوز حیاتی “ماده ۲۳” را برای این پروژه اخذ کنیم. در ردیف تملک دارایی سازمان برنامه‌وبودجه، اعتباری معادل ۱.۵ همت (هزار و پانصد میلیارد تومان) برای آن پیش‌بینی شد که سهم سال جاری (۱۴۰۵)، مبلغ ۵۰ میلیارد تومان است.

عسکری به یک کشف مالی نیز اشاره کرد و گفت: همچنین مبلغ ۱۵۰ میلیارد تومان از محل مسئولیت‌های اجتماعی (CSR) وزارت نفت در اختیار داشتیم که در کمال تعجب، از سال ۱۳۹۲ در حساب مانده بود و داشت ارزش ریالی خود را از دست می‌داد! ما این منابع را تجمیع کردیم و در یک فضای ۱۰ هزار و ۶۰۰ متری، کلنگ احداث پروژه توسط استاندار به زمین زده شد. برخلاف دفعات قبل که کلنگ می‌خورد و رها می‌شد، ما دقیقاً فردای کلنگ‌زنی، ماشین‌آلات را مستقر و خاک‌برداری را آغاز کردیم.

بخش پایانی صحبت‌های عسکری، پرده از راز هجمه‌های رسانه‌ای برداشت: فردی به ما مراجعه کرد و مدعی شد که مدیران قبل از ما به ایشان وعده داده‌اند که اگر مجوز ماده ۲۳ گرفته شد، اجرای پروژه رادیوتراپی را به صورت “ترک‌تشریفات” (بدون برگزاری مناقصه) به او واگذار می‌کنند!.

وی با تأکید بر ایستادگی دانشگاه در برابر این خواسته غیرقانونی تصریح کرد: ما به ایشان صراحتاً گفتیم حسب دستور و حساسیت‌های خانم پناهی، این پروژه حتماً باید به “مناقصه عمومی” برود. شما هم شرکت کنید؛ اگر برنده شدید و کمیته فنی‌بازرگانی صلاحیت شما را تأیید کرد، در خدمتیم. اما ایشان مصر بود که پروژه باید ترک‌تشریفات شود! همین مقاومت ما در برابر قانون‌شکنی، سرآغاز فشارها شد.

معاون توسعه دانشگاه در پایان خاطرنشان کرد: ما قانون را اجرا کردیم. دفتر فنی یک لیست کوتاه (Shortlist) برای پروژه‌های بالای ۵۷ میلیارد تومان تهیه کرد. ۷۴ شرکت متقاضی شدند که از این میان، ۱۸ شرکت واجد شرایط تشخیص داده شده و به کمیته فنی‌بازرگانی ارجاع داده شدند تا شفاف‌ترین روند ممکن طی شود.

«چرا پروژه ۸۰ میلیارد تومانی، با قرارداد ۱۸۰ میلیارد تومانی واگذار شد؟»

این شاه‌بیت ابهامات و شائبه‌هایی بود که در فضای مجازی علیه مدیریت دانشگاه علوم پزشکی یاسوج مطرح می‌شد. مجتبی عسکری ضمن تشریح فنی و قانونی این مناقصه، از کارشکنی‌ها پرده برداشت و اعلام کرد که این دانشگاه برای اثبات پاک‌دستی خود، اسناد پروژه را پیش از شروع حواشی به شورای تأمین استان ارائه داده و در اتاق شیشه‌ای شفافیت را به روی همه باز گذاشته است.

عسکری با رد قاطعانه هرگونه واگذاری خارج از عرف، در خصوص روند انتخاب پیمانکار گفت: یک تیم پنج‌نفره متشکل از زبده‌ترین اساتید فنی، مالی و حقوقی، مستندات ۱۸ شرکت راهیافته به مرحله نهایی را ارزیابی کردند. در نهایت با رعایت دقیقِ سِیر مناقصه عمومی، این پروژه به شرکتی که “پایین‌ترین قیمت” را پیشنهاد داده بود، واگذار شد.

بنابراین، نه هیچ‌گونه “ترک تشریفاتی” در کار بوده و نه صحبت‌هایی که باب اختلاس و سوءاستفاده در فضای مجازی مطرح می‌شود، کمترین پایه‌ای از حقیقت دارد. تمام این فرآیند ۱۶۰ میلیارد تومانی، مو به مو قانونی طی شده است.

خبرنگار در ادامه پرسید: آقای دکتر! افکار عمومی می‌پرسند آیا این پروژه‌ ۸۰ میلیارد تومان برآورد شد و شما آن را ۱۸۰ میلیارد تومان واگذار کردید؟ معاون توسعه دانشگاه در پاسخی کاملاً فنی و مهندسی اظهار کرد: نه صحت ندارد، برآورد اولیه و فنی شرکت مشاور برای این پروژه حدود ۸۹ میلیارد تومان بود که ما آن را در سامانه بارگذاری کردیم. اما باید دقت کنیم که ما ملزم به رعایت بخشنامه “سرجمع” سازمان مدیریت، قوانین سازمان برنامه‌وبودجه و “فهرست بها” هستیم.

وی به شرایط تورمی و بی‌ثباتی اقتصادی اشاره کرد و افزود: با توجه به شرایط خاص و تورم افسارگسیخته‌ای که حتی سازمان برنامه نیز پیش‌بینی دقیقی از آن نداشت، شرکت مشاور کتباً به ما اعلام کرد که واگذاری این پروژه تا سقف “۱۵۱ درصد پُلوس” (اضافه بر برآورد اولیه) از لحاظ فنی و اقتصادی دارای توجیه و مستندات متقن است. با این حال، پیمانکار فعلی پروژه را با عدد تقریبی “۱۰۲ درصد پُلوس” (که کمترین عدد پیشنهادی در مناقصه بود) برنده شد. بنابراین هیچ عددسازی غیرقانونی رخ نداده، بلکه واقعیت تورم بازار اعمال شده است.

عسکری در ادامه گفت: ما عملاً متعهد بودیم که طبق ضوابط، در بدو شروع کار ۳۳ درصد پیش‌پرداخت به پیمانکار تزریق کنیم. اما چون بخش اعظم بودجه ما از محل “مسئولیت‌های اجتماعی وزارت نفت” است، چارچوب قانونی نفت به این شکل است که ابتدا باید کار انجام شود، ما “صورت‌وضعیت” بفرستیم و سپس نفت پول تزریق کند! به همین دلیل، ما تا این لحظه نتوانسته‌ایم هیچ تزریق نقدی به پیمانکار داشته باشیم.

وی ضمن تقدیر از مجموعه بیمارستان شهید بهشتی و مدیریت دکتر زادباقری برای همکاری در تسریع امور کارگاهی، افزود: با وجود بی‌پولی، پیمانکار با دغدغه‌مندی پای کار ایستاده است. در حال حاضر گودبرداری انجام شده، سازه کف آماده است و کارگران با اولویت ساخت موتورخانه و مرکز رادیوتراپی در حال “آرماتوربندی” هستند تا هرچه سریع‌تر این مرکز حیاتی افتتاح شود.

معاون توسعه دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در بخش پایانی این گفت‌وگو، در پاسخ به این سوال که “آیا حاضر به انتشار عمومی اسناد هستید؟”، پاسخ داد: ما نه‌تنها مشکلی با شفافیت نداریم، بلکه پیشگام آن هستیم. در پورتال دانشگاه و سامانه قراردادها، تمامی مستندات موجود است. جالب است بدانید بنا به حساسیت موضوع، ما حتی قبل از اینکه حاشیه‌سازان و منتقدان وارد عمل شوند، خودمان پرونده و الزامات این پروژه را در “شورای تأمین استان” مطرح کردیم و دستگاه‌های نظارتی را در جریان کامل قرار دادیم.

عسکری خاطرنشان کرد: مدیریت نوین بر پایه “رسالت و هدف” استوار است. تاکنون هر دستگاه و نهاد نظارتی که از ما اطلاعات خواسته، مستندات را تقدیم کرده‌ایم و در ادامه مسیر نیز برای پاسخگویی به مردم و شفاف‌نگاری، تمام‌قد در خدمت افکار عمومی و نهادهای قانونی هستیم.

معاون توسعه دانشگاه علوم پزشکی در تشریح تفاوت این پروژه با سایر ساختمان‌های درمانی اظهار کرد: برخی از منتقدان در فضای مجازی طوری درباره این پروژه صحبت می‌کنند که گویی ما در حال ساخت یک درمانگاه ساده هستیم. خیر! ما در حال احداث یک مرکز رادیوتراپی هستیم که دستگاه شتاب‌دهنده خطی در آن مستقر می‌شود. عمق گودبرداری این سازه بین منفی ۱۰ تا ۱۱ متر زیرِ زمین است. عسکری با اشاره به حساسیت فوق‌العاده این سازه افزود: ضخامت دیوارها و سقف این مرکز دقیقاً ۳ متر است! دوستان دفتر فنی به ما اعلام کرده‌اند که در مرحله بتن‌ریزی، ما نمی‌توانیم فقط با یک دستگاه میکسر یا یک کارخانه کار کنیم. ما باید ۶ تا ۷ کارخانه تولید بتن را در سطح شهر به‌طور همزمان بسیج کنیم تا بتن‌ریزیِ این دیوارهای ۳ متری به‌صورت شبانه‌روزی و بدون حتی یک ثانیه وقفه انجام شود.

وی با تأکید بر استانداردهای سخت‌گیرانه این پروژه گفت: طبق نظر مشاور، هیچ فاصله زمانی نباید بین لایه‌های بتن‌ریزی وجود داشته باشد. چرا؟ چون ما یک دستگاه شتاب‌دهنده با پرتاب اشعه بالا داریم. فردا روزی، کارشناسان سازمان انرژی اتمی برای تست دزیمتری و سنجش نشت اشعه به یاسوج می‌آیند؛ اگر این سازه کاملاً ایزوله نباشد و ذره‌ای نشت اشعه تأیید شود، تمام این سازه غول‌پیکر با دیوارهای ۳ متری باید تخریب شود و حیف‌ومیل عظیمی در بیت‌المال رخ می‌دهد. لذا کار بسیار حساس، علمی و فوق‌تخصصی است.

منبع: کبنانیوز