محوطه بیمارستان یا فضای قبرستان/ احساس ناامیدی در ترومای جلیل

فضای بیمارستان که باید جایی برای نشاط و امید باشد در بیمارستان شهید دکتر جلیل یاسوج کاملاً برعکس است.

سایت تحلیلی یاسوج ۴۹ یادداشت مخاطبین_ استان چهار فصل؛ پایتخت طبیعت ایران؛ منشا ۱۱ درصد آب کشور؛ شهری آرمیده در دل جنگل؛ بهترین آب و هوا برای توسعه فضای سبز.

بیمارستان محلی که می‌بایست به بیماران امید به زندگی داد فضایی که بیش از هر چیز به درخت و سبزه و گل برای امید آفرینی نیاز دارد.

بیمارستان جلیل بزرگترین بیمارستان کهگیلویه و بویراحمد چشم و چراغ مراکز درمانی بیمارستانی که اتاق‌هایش مملو از بیمارانی است که به زندگی و احساس آرامش را بیش از هر قرص و دارو و دوایی نیازمندند.

از اتاق‌های بیمارستان که به پایین بنگری چیزی به غیر از یاس و ناامیدی و خشکی و زمختی نمی‌بینی باغچه‌های خشک و بی روح که فضای محیطی آن بیش از یک بیمارستان به یک قبرستان دور افتاده و متروکه شبیه است.

کاش خانم دکتر رقیه پناهی از بالا و از اتاق‌های بیماران نگاهی گذرا به حیاط و فضای سبز بیمارستان بیندازند تا دریابند که این بیمارستان به جز احساس ناامیدی و یاس چه حس دیگری به بیماران و همراهان می‌دهد‌.

اگر اندکی تدبیر و سلیقه باشد شاهد چنین مشکلاتی نخواهیم بود که بیمارستان شبیه قبرستان متروکه باشد و البته فضای بی نظمی کنونی حاکم بر نظم و انضباط شود.

 

بیمارستان جلیل

بیمارستان جلیل

بیمارستان جلیل

بیمارستان جلیل

بیمارستان جلیل

بیمارستان جلیل

بیمارستان جلیل

بیمارستان جلیل

بیمارستان جلیل

بیمارستان جلیل


خبرنگار:
ترنم بهنیا

ارسال نظر

نام خود را وارد کنید
نظر خود را وارد کنید
ارسال نظر با موفقیت ارسال شد.

نظرات

x