سایت خبری تحلیلی یاسوج ۴۹ یادداشت سید حسین رازیان
امروز در پیچ تاریخیِ اقتصادی که کشور در آن قرار دارد، بارها شنیده‌ایم که تحریم‌ها مانع توسعه هستند. اما بیایید صادقانه و از منظر یک تحلیلگر و فعال اجتماعی که عمری را در بطن جامعه‌ی کهگیلویه و بویراحمد گذرانده است، به موضوع بنگریم. واقعیت این است که ساختار زندگی مردم ما و هوش سرشار فعالان اقتصادی این استان، ثابت کرده که تحریم‌های آمریکا و اروپا، بیش از آنکه در کلیتِ زیست‌بوم ما نفوذ کند، در مدیریتِ پیشران‌های تولیدی ما به چالش خورده است.

استان ما، سرزمینی است که خداوند از هر موهبتی بی‌نیاز کرده است؛ از آب و خاک زرخیز برای کشاورزی مدرن و محصولات ارگانیک گرفته تا ظرفیت‌های عظیم در صنایع خرد و کلانی که در صورت توجه، می‌توانند نه تنها معیشت استان، بلکه بخشی از نیازهای راهبردی کشور را نیز تامین کنند.

نکته اساسی اینجاست که بسیاری از تولیدات داخلی ما، توانایی حل‌وفصل بخش بزرگی از مشکلات معیشتی مردم را دارند. وقتی ما از ظرفیت‌های درون‌زا سخن می‌گوییم، به شعار پناه نمی‌بریم؛ بلکه به واقعیت‌های میدانی اشاره داریم که زیر غبار سوءمدیریت‌ها پنهان مانده است.

آنچه بیش از هر عامل خارجی، پیشرفت ما را متوقف کرده، دخالت‌های بی‌حد و حصر سیاسیون در انتصابات و اجراییات است. وقتی به جای شایسته‌سالاری، شاهد به‌کارگماردن افراد منتسب به سببی و نسبی در مناصب کلیدی هستیم، موتور محرک توسعه از کار می‌افتد.

نگاه قومی و قبیله‌ای به مدیریت، نه تنها مانعی بزرگ در مسیر بهره‌وری است، بلکه آگاهانه یا ناآگاهانه نوعی عقب‌ماندگیِ ساختاری را بازتولید می‌کند که خروجی آن جز انفعال و ناکارآمدی نیست.

تحریم‌ها زمانی بی اثر می‌شوند که ما در خانه خودمان، مدیریتِ دوشادوش را معنا کنیم. مدیریتِ کارآمد، مدیریتی است که صادقانه در کنار تولیدکننده باشد، نه در مقابل او با بروکراسی‌های پیچیده و سلیقه‌ای، این مدیریت باید زنجیره ارزش را تکمیل کند؛ یعنی از کشاورزیِ سنتی به سمت صنایع تبدیلی حرکت کند تا ارزش افزوده محصولات ما به جای خام‌فروشی، در جیب کشاورز و کارگر هم‌استانی قرار گیرد.

همچنین، تولیدات خرد باید جدی گرفته شوند، چرا که بسیاری از گره‌های اشتغال استان با حمایت از صنایع کوچک باز می‌شود که اتفاقاً در برابر تلاطم‌های ارزی، بسیار مقاوم‌تر هستند.

ما نیازمندِ نسلی از مدیران هستیم که نه از پشت میزهای اداری و تحت نفوذِ سهم‌خواهی‌های سیاسی، بلکه با نگاهی تخصصی و جهادی، مشکلات را لمس کنند. مدیریت، هنرِ تبدیلِ پتانسیل به ثروت است. 

اگر مدیرانِ ما صادقانه و با برنامه‌ای عملیاتی، دستِ تولیدگر را بفشارند و موانع پیش‌روی آن‌ها را –که اغلب از جنسِ کاغذبازی‌های خودساخته و رانت‌های فامیلی است– بردارند، نه تنها تحریم‌ها بی اثر خواهد شد، بلکه کهگیلویه و بویراحمد می‌تواند به یکی از قطب‌های تاب‌آور اقتصادی در جنوب کشور تبدیل شود.

امروز وقت آن است که به جای چشم دوختن به بیرون از مرزها و گرفتار شدن در بندِ روابطِ قوم‌گرایانه، به ظرفیت‌های بی‌نظیر درونی خود ایمان بیاوریم. این استان، معدنِ فرصت‌هایی است که تنها با مدیریتِ غیرت‌مندانه، شایسته‌سالاریِ محض و هم‌افزاییِ صادقانه شکوفا می‌شود. این تنها راه برون‌رفت از چالش‌های فعلی و تضمینِ آینده‌ای روشن برای فرزندان این دیار است.